Tadeusz Arentowicz

Tadeusz Aleksander Arentowicz, używający pseudonimu Szpak, urodził się 19 września 1909 roku w Sierpcu. Był oficerem Wojska Polskiego i pilotem. Ukończył Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, po czym w 1933 roku został mianowany podporucznikiem obserwatorem i przydzielony do 1 pułku lotniczego w Warszawie. Przeszedł szkolenie pilotażu oraz pilotażu myśliwskiego, a następnie pracował jako instruktor. W 1939 roku służył w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa nr 1 w Dęblinie.

Podczas kampanii wrześniowej latał w grupie dęblińskiej, a po ewakuacji przez Rumunię i Francję dotarł do Anglii. Na początku 1941 roku, po przeszkoleniu na sprzęcie brytyjskim, został przydzielony do dywizjonu 303 jako dowódca eskadry. 3 lipca objął dowództwo dywizjonu. Pięć dni później, podczas lotu bojowego, jego samolot został zestrzelony przez myśliwce wroga i spadł do morza. Poszukiwania nie przyniosły rezultatu. Arentowicz zginął 8 lipca 1941 roku. Na liście Bajana figuruje z jednym uszkodzonym samolotem. Otrzymał Krzyż Walecznych, Medal Lotniczy i Polowy Znak Pilota.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Arentowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.