Feliks Sieprcius

Feliks z Sierpca, zapisywany także jako Sieprski, był lekarzem, poetą łacińskim i profesorem Akademii Krakowskiej. Urodził się około 1520 roku w Sierpcu, a zmarł w 1573 roku w Łowiczu. Pochodził z rodziny mieszczańskiej osiadłej na Mazowszu. W Akademii Krakowskiej uzyskał stopnie bakałarza i magistra sztuk wyzwolonych, a następnie wykładał filozofię i literaturę. Pracował także jako rektor szkoły parafialnej przy kościele św. Anny w Krakowie i kierował szkołą w Miechowie.

Studia medyczne odbywał w Krakowie, Padwie i Rzymie, gdzie uzyskał doktorat. Po powrocie został profesorem Wydziału Lekarskiego Akademii Krakowskiej i jego dziekanem. Pełnił również funkcję lekarza miejskiego w Krakowie, a później pracował jako lekarz biskupa w Łowiczu i był tam wójtem. Wśród jego publikacji znalazły się rozprawy po łacinie oraz polskojęzyczna „O morowej zarazie przestroga i nauka”, wydana w Krakowie w 1564 roku. Brał udział w dysputach akademickich, między innymi w polemice ze Stanisławem Zawadzkim.

Na podstawie artykułu „Feliks Sieprcius” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.