Wystąpienie: Dorota Olko

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ta ustawa, ustawa o dekryminalizacji aborcji, to był i jest gest kompromisu, gest porozumienia, bo to nie jest spełnienie obietnicy złożonej Polkom przed wyborami, czyli obietnicy o dostępnej, legalnej, bezpiecznej aborcji. Jako Lewica walczyłyśmy i będziemy walczyć o to dalej. Ale ta ustawa, o której dziś mówimy, to konieczne minimum. To jest taki plasterek, ratunek w sytuacjach najbardziej ekstremalnych. Ta ustawa ma sprawić, że kobiety w ciąży nie będą się bały szpitali, nie będą się bały, że w nich umrą.

Naprawdę bardzo mocno apeluję do państwa, do PiS-u i do Konfederacji, ale też do konserwatywnej części tej strony sali na czele z politykami PSL-u: miejcie panowie sumienie. Przecież żadne konserwatywne wartości nie nakazują wam przyglądać się, jak kolejna kobieta umiera na sepsę w Pszczynie, w Częstochowie, w Nowym Targu. (Dzwonek)

(Głos z sali: Za waszych rządów nie umierały?)

Możecie temu zapobiec dzisiaj. (Gwar na sali, dzwonek) Odpuśćcie ten ośli upór i po prostu poprzyjcie dekryminalizację aborcji w Polsce. Dziękuję. (Oklaski)